Przedstawienie tej symbolicznej sceny w Kościele wschodnim występuje jedynie w późniejszych historycznie freskach
malowanych często pod wpływem sztuki zachodnioeuropejskiej.
Maryja w postawie orantki znajduje się w centrum mandorli w kształcie gwiazdy. Oznacza to, że cała scena odbywa się
w przestrzeni niebieskiej, a Maryja jest jak gwiazda wskazująca drogę. „Witaj, gwiazdo Słońce nam ukazująca”
- mówi akatyst. Powyżej Chrystus jako Pantokrator nakłada na głowę Maryi koronę, nadając Jej w ten sposób królewską
godność. Osłonięte dłonie dwóch adorujących aniołów wyrażają szacunek wobec Maryi.
Ikona wzorowana na freskach z Monasteru Sucevita w Rumunii.
