Nazwa ikony – to Zaśnięcie Matki Bożej.
Ciało Maryi na łożu śmierci otaczają Apostołowie, którzy jednak nie rozpaczają, lecz trwają przy niej w zamyśleniu.
Powyżej w niebieskiej mandorli widzimy Chrystusa trzymającego na ręku swoją Matkę w postaci niemowlęcia owiniętego
w pieluszki. Jest to znak nowych narodzin. Syn wprowadza swoja matkę do chwały. W ten sposób przedstawiona została
prawda, że Jezus przychodzi w godzinie śmierci i zabiera dusze świętych do nieba. Przedstawienie to jest symboliczne
i pięknie wiąże się z „ewolucją spojrzenia na cielesność zmartwychwstania - z przejściem od prymitywnego
pojmowania jej materialności ku ‘duchowemu’ pojęciu nowego ciała (por. 1 Kor 15, 44)” (J. Bolewski SJ,
Od-nowa z Maryją). Czerwony Serafin na górze oznacza zastępy niebieskie, które przyjmują duszę Maryi.
Pierwowzorami przedstawienia są ikony greckie i rosyjskie.
