Ikona Krzyża „podkreśla wyraźnie, że śmierć Chrystusa na krzyżu nie jest porażką,
ale zwycięstwem nad śmiercią.” (M. Quenot). Jezus został przedstawiony z zamkniętymi oczami jako umarły,
zwrócony w stronę stojącej pod krzyżem Maryi. Z ikony emanuje dostojeństwo i godność; nie jest uwypuklone cierpienie.
Maryja wskazuje prawą ręką na Jezusa, w geście wstawiennictwa - deesis. Z drugiej strony krzyża stoi
Jan Ewangelista, który lewą ręka wskazuje na Chrystusa, (gest wstawiennictwa), prawą zaś zasłania twarz,
(gest współcierpienia).
Krzyż wznosi się nad czarną grotą, w której widnieje czaszka Adama, tak że krew Nowego Adama spływa na czaszkę
praojca i Adam odzyskuje życie. W sferze Boskiej (górnej) znajdują się dwaj adorujący aniołowie,
w sferze ziemskiej – mury Jerozolimy, jako że Chrystus został ukrzyżowany poza murami.
Przedstawienie inspirowane ikonami greckimi.
