„Ikona przedstawia Chrystusa, który ukazał się Apostołom «w postaci Boga» jako jedna z hipostaz Trójcy Świętej”
(P. Evdokimov). Jezus umieszczony jest w centrum okręgu zwanego mandorlą, która symbolizuje wszechświat i obecność Boga.
Promienista gwiazda – to znak Ducha Świętego. Postacie Mojżesza i Eliasza stojące po obu stronach Chrystusa oznaczają
Prawo i Proroków.
Na dole ikony apostołowie – jakby spadający z góry – są przestraszeni tą wizją. Piotr po prawej stronie klęczy,
Jan w środku odwrócony plecami, a z lewej Jakub pada na wznak. Dolna część ikony pełna zamieszania i niepokoju
jest oddzielona od spokojnej górnej części przez piętrzące się uskoki gór, które uzmysławiają nam przepaść dzielącą
ziemię od nieba.
Pierwowzorem ikony jest przedstawienie Andrieja Rublowa.
