Przedstawienie Narodzenia Pana nie zachowuje jedności czasu i miejsca. Jest złożone z wielu scen,
co jest charakterystyczne dla malarstwa ikony.
Maryja znajduje się w centrum ikony, spoczywając na purpurowym królewskim łożu, jest przecież Matką Boga.
Dzieciątko Jezus leży owinięte w pieluszki na kamiennym żłóbku, który przypomina grób, gdyż Jezus narodził się
by umrzeć dla naszego zbawienia. Nowonarodzony znajduje się w ciemnej grocie - jest On światłem,
które rozprasza ciemności świata.
W dole ikony św. Józef siedzi zadumany. Być może zmaga się on jeszcze z wątpliwościami.
Św. Józef został umieszczony z boku, ponieważ to nie on jest ojcem Dziecka. Obok położne myją Dzieciątko.
Jezus jest bowiem prawdziwym człowiekiem i bierze udział w naturze ludzkiej. Powyżej są trzej królowie
i adorujący pasterze, na górze zaś widzimy aniołów zwiastujących Dobrą Nowinę.
Z niebieskiego półkola symbolizującego Boga Ojca spływa promień boskiego światła, który łączy Dzieciątko z niebem.
Ikona jest inspirowana najpiękniejszymi ikonami moskiewskimi oraz mozaikami bizantyjskimi.
